رواندرمانی چیست؟

رواندرمانی را می‌توان دستیابی به ظرفیتی پیچیده و بنیادین در شخصیت انسان تعریف کرد. این فرایند، به فرد امکان می‌دهد تا به درک عمیقی از جهان درونی خود و دیگران دست یابد و بدین ترتیب، تأثیر تجربیات روان‌شناختی اولیه را در شکل‌گیری الگوهای فکری، احساسی و رفتاری در موقعیت‌های واقعی زندگی باز کند.

هدف از ذهنی‌سازی این است که آگاهی بیمار را نسبت به رابطه بین وضعیت فعلی (یا بازسازی یک تجربه دردناک قبلی) و نحوه تفکر، احساس و واکنش او افزایش دهیم. از این منظر، درمانگر و بیمار در مسیر درمان به جلو حرکت کرده و گزینه‌های مختلف برای رفتارها و افکار جایگزین را بررسی می‌کنند.

ذهنی‌سازی با حس هویت، توانایی پذیرش خود و "احساس راحتی در پوست خود" ارتباط عمیقی دارد

توانایی ذهنی‌سازی شامل فاصله گرفتن از تجربیات شخصی فرد درباره موقعیت، تغییر تمرکز از تجربه اجتماعی و روان‌شناختی خود و همچنین توانایی دیدن "تصویر کامل" فرد دیگر است.

رواندرمانی پویشی کوتاه مدت فشرده (N-DISTDP)

پرفسور حبیب دوانلو (۱۹۲۷-۲۰۲۳) روانکاو و محقق ایرانی، روان‌درمانی پویشی فشرده و کوتاه‌مدت (ISTDP) را به دنیا معرفی کرد و تا پایان عمر به توسعه این روش ادامه داد. او شصت سال از عمر خود را صرف تحقیق و کار بالینی کرد تا روشی اثرگذار، کاربردی و علمی ارائه دهد.

رویکرد تلفیقی در درمان اعتیاد

سعید امدادی با بیش از دو دهه تجربه تخصصی در حوزه درمان اعتیاد، از روان‌درمانی پویشی کوتاه‌مدت فشرده (ISTDP) در ترکیب با درمان‌های شناختی‌ـ‌رفتاری، طرحواره‌درمانی و آموزش مهارت‌های زندگی استفاده می‌کند.

هدف نهایی تنها قطع مصرف مواد نیست، بلکه بازیابی توان روانی، بازگشت به زندگی سالم و کاهش احتمال بازگشت است. هر فرد در مسیر بهبودی منحصربه‌فردش همراهی می‌شود.